Dualar

Hz. Yunus Peygamberin Duası, Anlamı ve Fazileti

Hz. Yunus Peygamberin duası Anlamı ve Faziletleri, Lâ ilâhe illa ente subhâneke innî kuntu mine'z-zâlimîn Arapça-Türkçe Okunuşu

Hz. Yunus Peygamberin duası Anlamı ve Faziletleri, Lâ ilâhe illa ente subhâneke innî kuntu mine’z-zâlimîn Arapça-Türkçe Okunuşu

Her türlü sıkıntı ve zor zamanlarda okunacak Hz. Yunus (aleyhisselam)’ın balığın karnında iken okuduğu ve bu dua vesilesiyle Allah’ın inayet ve yardımı ile sıkıntıdan kurtulduğu ve selamete çıktığı tesiri büyük ve azîm bir dua, münacâttır.

Her derdin devası, hastalıklardan ve musibetlerden kurtulmak için mucize bir zikir, her türlü dilek ve istek için okunacak Hz. Yunus’un (a.s) duası nasıl ve kaç kere okunur? Faziletleri ve sırlarını yazımızda derledik.

Hz. Yunus Peygamberin Duası

Hz. Yûnus’un Yûnus balığının karnında iken Allah’a ettiği dua, şudur:

لآ إِلَهَ إِلاَّ أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

Lâ ilâhe illa ente subhâneke innî kuntu mine’z-zâlimîn

Anlamı: «…Senden başka İlâh yoktur. Sen, Sübhân’sın (her şeyden münezzehsin). Muhakkak ki ben, zâlimlerden oldum.» (Enbiyâ Sûresi, 87. âyetten kısmen alınmıştır)

Peygamber Efendimiz buyurdu ki, “Birinize dert ve belâ gelince, Yûnus Peygamberin duasını okusun! Allah-u Teâlâ, Onu muhakkak kurtarır.”

Sıkıntıyı veren Allah olduğu gibi sıkıntıyı ve zorluğu da Allah’tan başka kaldıracak hiçbir güç yoktur. Şu âyetlerde, bunun gerekçesi açıklanmıştır:

“Eğer Allah sana bir zarar dokundurursa onu, yine O’ndan başka kaldıracak yoktur ve eğer sana bir hayır dilerse, O’nun lütfunu geri çevirecek de yoktur.” (Yunus Suresi /107)

“La ilahe illa ente sübhaneke innî küntü minez-zalimîn”

Senden başka hiçbir ilah yoktur Seni tenzih ve tesbih ederim Ben zalimlerden oldum

 Enbiyâ Sûresi 87. Ayet

فَنَادٰى فِى الظُّلُمَاتِ اَنْ لاَ اِلٰهَ اِلاَّۤ اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

“Karanlıklar içinde niyaz etti: ‘Senden başka ilâh yoktur. Seni her türlü noksandan tenzih ederim. Gerçekten ben kendine zulmedenlerden oldum.'”

Hazret-i Yunus ibnMettâ Alâ Nebiyyinâ ve Aleyhissalâtü Vesselâmın münâcâtı, en azîm bir münâcâttır ve en mühim bir vesile-i icabe-i duadır. Tirmizî, Deavât: 81; Müsned, 1:170.

* * *

Enbiya Suresi 87-88. Ayetler

Enbiya suresi, Kuran-ı Kerim’in 21. suresi ve Peygamberlerden bahsettiği için Enbiya adını almıştır. Bir çok peygamberin kıssası bu surede zikredilir. Yine Hz. Yunus Peygamberin kıssası da bu surede zikredilir.

Enbiya Suresi 87. Ayet-i Kerime‘de Allahu Teala şöyle buyurur;

Ve zennûni iz zehebe mugâdıben fe zanne en len nakdire aleyhi fe nâdâ fiz zulumâti en lâ ilâhe illâ ente subhâneke innî kuntu minez zâlimîn(zâlimîne). (Enbiya – 87) 

Meali: Zünnûn’u da (Yûnus) zikret! Hani öfkeli bir halde geçip gitmiş, bizim kudretimizin kendisine yetmeyeceğini zannetmişti. Sonunda karanlıklar içinde, “Senden başka hiçbir ilah yoktur. Seni tenzih ederim. Gerçekten ben kötü işler yapmışım!” diyerek yalvardı. (Enbiya – 87)

Bu ayette Zünnûn ifadesiyle Hz. Yûnus peygamber kastedilmiştir. Balık tarafından yutulduğu için kendisine “balık sahibi” anlamında Zünnûn lakabı verildiği aktarılmaktadır.

Cenab-ı Hak bir sonraki gelen Ayette Hz. Yunus Peygamber’in duasının kabul olduğunu şu şekilde zikreder;

Festecebnâ lehu ve necceynâhu minel gamm(gammi), ve kezâlike nuncil mu’minîn(mu’minîne). (Enbiya 88)

Meali: Bunun üzerine duasını kabul ettik ve onu sıkıntıdan kurtardık. İşte biz iman etmiş olanları böyle kurtarırız. (Enbiya – 88)

Kur’ân-ı Kerîm’de 4 yerde “Yûnus” olarak, bir yerinde “Zünnun” ifadesi ile diğer bir yerinde ise “Sahibu’l-Hut” ifadesi olmak üzere toplam 6 yerde Yunus Peygamberden bahsedilir.

Faziletleri

“La ilahe illa ente sübhaneke inni küntü minez zalimin”  Yunus (a.s)’ın bir duasıdır. Balığın karnında bunu okurdu. Bunu okuyarak dua edenin duası Cenab-ı Allah kabul eder.”

Aişe (r.a)’dan rivayet edildi ki :

Resulü Ekrem’in şöyle buyurduğunu işittim; ”Sizden bir kimse sıkıntı, gam ve keder gelecek olursa,üç defa “La ilahe illa ente sübhaneke innî küntü minez-zalimîn”desin buyurmuştur.

Yine bir hadis şerifte Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur;

“Hasta olan bir kimse kırk defa bu tesbihi okur da ölürse, şehit olarak ölür. Eğer o hastalıktan kurtularak şifa bulur iyileşirse, günahları af olunur.” 

İmam-ı şafi hazretleri bu ayetin esrarı hakkında şöyle buyurmuştur;

“Suçsuz yere hapse düşen bu ayeti okumaya devam ederse kurtulur. Hastalıkları tedavi edecek en güzel manevi duadır. Bu ayet bütün müsibetleri giderir.”

Hadîs âlimi Cafer bin Muhammed Hazretleri bu dua hakkında şöyle demiştir; “Bir kederi, sıkıntısı olana şaşıyorum. Nasıl bu zikredilen duayı (Hz. Yunus (as)’ın duasını) okumaz.”

Bu ayet-i kerimede geçen bu dua ve zikir her niyet için “sabah namazından sonra 41 gün 41 adet” okunmaya devam edilirse,Cenab-ı Allah o kimsenin muradını verir.

Akşam ve Yatsı Namazı arası 33 Kere okunur

Akşam Namazı ve Yatsı Namazı arası 33 kere “La ilahe illa ente sübhaneke innî küntü minez-zalimîn” okumak, zikretmek oldukça faziletlidir.

Risale-i Nur’dan Hz. Yunus Peygamberin Duası – Lâ ilâhe illa ente subhâneke innî kuntu mine’z-zâlimîn

Risale-i Nur Kulliyatı / Lem’alar / Birinci Lem’a

BİRİNCİ LEM’A

فَنَادٰى فِى الظُّلُمَاتِ اَنْ لاَ اِلٰهَ اِلاَّۤ اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

“Karanlıklar içinde niyaz etti: ‘Senden başka ilâh yoktur. Seni her türlü noksandan tenzih ederim. Gerçekten ben kendine zulmedenlerden oldum.'”

Hazret-i Yunus ibnMettâ Alâ Nebiyyinâ ve Aleyhissalâtü Vesselâmın münâcâtı, en azîm bir münâcâttır ve en mühim bir vesile-i icabe-i duadır.

Hazret-i Yunus aleyhisselâmın kıssa-i meşhuresinin hülâsası:

Denize atılmış, büyük bir balık onu yutmuş. Deniz fırtınalı ve gece dağdağalı ve karanlık ve her taraftan ümit kesik bir vaziyette,

لاَ اِلٰهَ اِلاَّۤ اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ 

münâcâtı, ona sür’aten vasıta-i necat olmuştur.

Şu münâcâtın sırr-ı azîmi şudur ki: 

O vaziyette esbab bilkülliye sukut etti. Çünkü o halde ona necat verecek öyle bir Zat lâzım ki, hükmü hem balığa, hem denize, hem geceye, hem cevv-i semâya geçebilsin. Çünkü onun aleyhinde gece, deniz ve hût ittifak etmişler. Bu üçünü birden emrine musahhar eden bir Zat onu sahil-i selâmete çıkarabilir. Eğer bütün halk onun hizmetkârı ve yardımcısı olsaydılar, yine beş para faydaları olmazdı. Demek esbabın tesiri yok.

Müsebbibü’l-Esbabdan başka bir melce olamadığını aynelyakin gördüğünden, sırr-ı ehadiyetnur-u tevhid içinde inkişaf ettiği için, şu münâcât birden bire geceyi, denizi ve hûtmusahhar etmiştir.

nur-u tevhid ile hûtun karnını bir tahtelbahir gemisi hükmüne getirip ve zelzeleli dağvâri emvac dehşeti içinde, denizi, o nur-u tevhid ile emniyetli bir sahrâ, bir meydan-ı cevelân ve tenezzühgâhı olarak o nur ile semâ yüzünü bulutlardan süpürüp, kameri bir lâmba gibi başı üstünde bulundurdu.

Her taraftan onu tehdit ve tazyik eden o mahlûkat, her cihette ona dostluk yüzünü gösterdiler. Tâ sahil-i selâmete çıktı, şecere-i yaktîn altında o lûtf-u Rabbânîyi müşahede etti.

İşte, Hazret-i Yunus aleyhisselâmın birinci vaziyetinden yüz derece daha müthiş bir vaziyetteyiz.

Gecemiz istikbaldir. İstikbalimiz, nazar-ı gafletle, onun gecesinden yüz derece daha karanlık ve dehşetlidir.

Denizimiz, şu sergerdan küre-i zeminimizdir. Bu denizin her mevcinde binler cenaze bulunuyor; onun denizinden bin derece daha korkuludur.

Bizim hevâ-yı nefsimiz, hûtumuzdur; hayat-ı ebediyemizi sıkıp mahvına çalışıyor. Bu hut, onun hûtundan bin derece daha muzırdır. Çünkü onun hûtu yüz senelik bir hayatı mahveder. Bizim hûtumuz ise, yüz milyon seneler hayatın mahvına çalışıyor.

Madem hakikî vaziyetimiz budur. Biz de, Hazret-i Yunus aleyhisselâma iktidaen, umum esbabdan yüzümüzü çevirip, doğrudan doğruya, Müsebbibü’l-Esbab olan Rabbimize iltica edip

لاَ اِلٰهَ اِلاَّۤ اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ 

demeliyiz ve aynelyakin anlamalıyız ki, gaflet ve dalâletimiz sebebiyle aleyhimize ittifak eden istikbal, dünya ve hevâ-yı nefsin zararlarını def edecek yalnız o Zat olabilir ki, istikbal taht-ı emrinde, dünya taht-ı hükmünde, nefsimiz taht-ı idaresindedir.

Acaba Hâlık-ı Semâvat ve Arzdan başka hangi sebep var ki, en ince ve en gizli hâtırât-ı kalbimizi bilecek? Ve bizim için istikbali, âhiretin icadıyla ışıklandıracak ve dünyanın yüz bin boğucu emvâcından kurtaracak –hâşâZât-ı Vâcibü’l-Vücuddan başka hiçbir şey, hiçbir cihette, Onun izin ve iradesi olmadan imdad edemez ve halâskâr olamaz.

Madem hakikat-i hal böyledir.

Nasıl ki Hazret-i Yunus aleyhisselâmamünâcâtın neticesinde hûtu ona bir merkûb, bir tahtelbahir ve denizi bir güzel sahrâ ve gece mehtaplı bir lâtif suret aldı. Biz dahi o münâcâtın sırrıyla  

لاَ اِلٰهَ اِلاَّۤ اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ 

demeliyiz.

 لاَ اِلٰهَ الاَّۤ اَنْتَ 

cümlesiyle istikbalimize,

 سُبْحَانَكَ  

kelimesiyle dünyamıza,

اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ 

fıkrasıyla nefsimize nazar-ı merhametini celb etmeliyiz.

Tâ ki, nur-u iman ile ve Kur’ân’ın mehtabıyla istikbalimiz tenevvür etsin ve o gecemizin dehşet ve vahşeti, ünsiyet ve tenezzühinkılâp etsin. Ve mütemadiyen mevt ve hayatın değişmesiyle seneler ve karnlar emvâcı üstünde hadsiz cenazeler binip ademe atılan dünyamız ve zeminimizde, Kur’ân-ı Hakîmin tezgâhında yapılan bir sefine-i mâneviye hükmüne geçen hakikat-i İslâmiyet içine girip, selâmetle o denizin üstünde gezip, tâ sahil-i selâmete çıkarak hayatımızın vazifesi bitsin. O denizin fırtınaları ve zelzeleleri, sinema perdeleri gibi tenezzühün manzaralarını tazelendirmekle, vahşet ve dehşet yerine, nazar-ı ibret ve tefekkürü keyiflendirerek okşayıp ışıklandırsın. Hem o sırr-ı Kur’ân‘la, o terbiye-i Furkaniyeile, nefsimiz bize binmeyecek, merkûbumuz olup, bizi ona bindirip, hayat-ı ebediyemizin kazanmasına kuvvetli bir vasıtamız olsun.

Elhasıl: Madem insan, mahiyetinin câmiiyeti itibarıyla, sıtmadan müteellim olduğu gibi, arzın zelzele ve ihtizâzâtından ve kâinatın kıyamet hengâmında zelzele-i kübrâsından müteellim oluyor.

Ve nasıl ki hurdebinî bir mikroptan korkar, ecrâm-ı ulviyeden zuhur eden kuyruklu yıldızdan dahi korkar. Hem nasıl ki hanesini sever, koca dünyayı da öyle sever.

Hem nasıl ki küçük bahçesini sever; öyle de, hadsiz ebedî Cenneti dahi müştakane sever.

Elbette, böyle bir insanın Mâbudu, Rabbi, melcei, halâskârı, maksudu öyle bir Zat olabilir ki, umum kâinat Onun kabza-i tasarrufunda, zerrat ve seyyârat dahi taht-ı emrindedir.

Elbette öyle bir insan daima Yunusvâri (a.s.) 

لاَ اِلٰهَ اِلاَّ اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ 

demeye muhtaçtır.

سُبْحَانَكَ لاَعِلْمَ لَنَۤا اِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ     

Said Nursi

İlgili Konular

Nukteler.com’u Facebook’tan takip etmeyi unutmayın!

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu