Kuran-ı Kerim

Ebu Hureyre ile Şeytan Arasında Geçen Konuşma – Ayetel Kürsi Fazileti

Sahabelerden Ebu Hureyre ile Şeytanın Karşılaşması ve Ayetel Kürsi'nin Fazileti, Buhari'den nakledilen Sahih Hadis

Ayetel Kürsi

Ayetel Kürsi, Kuran’ı Kerim’in ikinci suresi olan Bakara Suresi’nde geçen bir ayettir. Bakara suresinin 255. Ayeti olan Ayetel Kürsi, tek bir ayettir.

Ayetel Kursi’de bulunan Esma-i İlahiye (Esmaül Hüsna) hiçbir ayette yoktur. Çünkü bu ayet-i Kerime’de bazısı açık, bazısı ise kapalı olmak üzere 17 yerde Allah’ın ismi geçmektedir.

Gece vakti nazil olan Ayetel Kursi ayetlerini Peygamber Efendimiz S.A.V, Sahabelerden Hz. Zeyd’i çağırarak yazdırmıştır.

Birçok faziletleri bilinen Ayetel Kürsi ayetinin bir faydası ve fazileti ise uyumadan önce Ayetel Kürsi’yi okuyana Allah tarafından bir koruma verilir ve sabaha kadar hiçbir şeytan ona yaklaşamaz.

Rivayete göre; Ayetel Kürsi nazil olduğunda, dünyadaki tüm putlar ve tapınan şeyler yere düşmüş ve başlarındaki taçları yuvarlanmıştır. Ayrıca şeytanlar birbirleriyle çarpışarak kaçmış ve İblis’in yanına toplanmışlardır.

Sahih olarak Buhari’de geçen sahabelerden Ebu Hureyre ile Şeytan arasındaki konuşma şu şekildedir.

Ebu Hureyre ile Şeytan Arasında Geçen Konuşma

Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan rivayet edildiğine göre:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) beni ramazan zekâtı olan sadaka–i fıtrı korumakla görevlendirmişti. Bir adam gelip yiyecek şeylerden avuçlamaya başladı. Adamı tuttum ve:

– Vallahi seni Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in huzuruna götüreceğim, dedim. Adam:

– Şüphesiz ben muhtacım, çoluğum çocuğum ve pek çok ihtiyacım var, dedi. Bunun üzerine ben adamı salıverdim. Sabaha çıkınca, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem:

– “Yâ Ebâ Hüreyre! Dün gece tutsağını ne yaptı?” buyurdu. Ben de:

– Yâ Resûlallah! İhtiyaç içinde bulunduğunu ve çoluk çocuğu olduğunu söyledi, ben de acıdım ve salıverdim, dedim. Resûl–i Ekrem:

– “O sana yalan söyledi, tekrar gelecek” buyurdu. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in bu sözü üzerine tekrar geleceğini anladım ve onu gözetlemeye koyuldum. Adam geldi ve yine yiyecek şeylerden avuçlamaya başladı. Bunun üzerine:

– Seni Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in huzuruna çıkaracağım, dedim. Adam:

– Beni bırak, çünkü ben gerçekten muhtacım. Çoluk çocuğum da var. Bir daha gelmem, dedi. Ben de acıdım ve salıverdim. Sabah olunca yine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bana:

“Yâ Ebâ Hüreyre! Dün gece tutsağın ne yaptı?” diye sordu. Ben de:

– Yâ Resûlallah! Bana yine ihtiyaç içinde bulunduğunu ve çoluk çocuğu olduğunu söyledi, ben de acıdım ve salıverdim, dedim. Peygamberimiz:

“O kesinlikle sana yalan söyledi, ama tekrar gelecek” buyurdu. Ben de üçüncü defa gelmesini bekledim. Gerçekten geldi ve yine yiyecek şeylerden avuçlamaya başladı. Onu tekrar yakaladım ve:

– Seni mutlaka Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in huzuruna çıkaracağım; artık bu üçüncü ve son gelişindir. Bir daha gelmeyeceğine söz veriyorsun sonra tekrar geliyorsun, dedim. Bu defa bana:

– Beni bırak! Allah’ın seni faydalandıracağı bazı kelimeleri ben sana öğreteyim, dedi. Ben:

– O kelimeler nelerdir? dedim. O:

Yatağına girdiğinde Âyetü’l–kürsî’yi oku. O takdirde, senin yanında Allah tarafından sürekli bir koruyucu bulunur ve sabaha kadar şeytan sana yaklaşamaz, dedi. Bunun üzerine ben onu salıverdim.

Sabah olunca Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bana:

“Tutsağın dün gece ne yaptı?” diye sordu. Ben de:

–Yâ Resûlallah! Allah’ın beni faydalandıracağı birtakım kelimeleri bana öğreteceğini söyledi, ben de onu salıverdim, dedim.

Peygamber Efendimiz:

“O kelimeler neler?” diye sordu, ben de o kimsenin bana:

–Yatağına girdiğin zaman Âyetü’l–kürsî’yi, “Allahü lâ ilâhe illâ hüve’l–hayyü’l–kayyûm” âyetini başından sonuna kadar oku; senin yanında Allah tarafından sürekli bir koruyucu bulunur ve sabaha kadar şeytan sana asla yaklaşamaz, dediğini söyledim.

Bunun üzerine Nebî sallallahu aleyhi ve sellem:

“Bak hele! Kendisi yalancı olduğu halde bu sefer sana doğruyu söylemiş. Üç gecedir kiminle konuştuğunu biliyor musun, ey Ebû Hüreyre?” dedi. Ben:

– Hayır, bilmiyorum, dedim. Resûl–i Ekrem:

“O şeytandır” buyurdular…

(Buhârî, Vekâlet 10, Fezâilü’l–Kur’ân 10, Bed’ü’l–halk 11)

İlgili Diğer Konular

 

Nukteler.com’u Facebook’tan takip etmeyi unutmayın!

Etiketler

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu