Artemis Anlaşması: Türkiye anlaşmayı imzalayan 71’inci ülke oldu

Artemis Anlaşması, Ay’dan Mars’a kadar uzanan uzay iş birliğinin yeni kurallarını belirliyor. Artemis Anlaşması nedir, neden bu kadar önemli?

1 Eylül 2026Son güncelleme: 1 Eylül 2026

0 88 9 dakika okuma süresi

Artemis Anlaşması, Ay’dan Mars’a kadar uzanan uzay iş birliğinin yeni kurallarını belirliyor. Artemis Anlaşması nedir, neden bu kadar önemli? Hangi ülkeler katıldı, kimler karşı çıkıyor? NASA’nın Artemis Projesi: 71 Ülke Neden Bu Anlaşmaya İmza Attı?

🌌 Uzayın kuralları değişiyor mu? Uzay kaynaklarını kim kullanacak? Artemis Anlaşması hangi ülkeleri birleştiriyor, hangilerini dışarıda bırakıyor? Peki bu kurallar kimin lehine? Türkiye Artemis Anlaşması’na İmza Attı: 71’inci Ülke Olarak Uzay Tarihinde Yerini Aldı. Bu blogda uzay hukukunun geleceğine dair çarpıcı yanıtlar sizi bekliyor.

Türkiye, Artemis Anlaşmaları’nı İmzaladı (31 Ağustos 2026)

NASA’nın 31 Ağustos 2026 tarihli duyurusuna göre, Türkiye Cumhuriyeti, Artemis Anlaşmaları’nı imzalayan 71. ülke oldu. İmza töreni, NASA Genel Merkezi’nde (Washington) NASA Yöneticisi Jared Isaacman ve Türkiye Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mehmet Fatih Kacır’ın katılımıyla gerçekleşti. Törende Türkiye Uzay Ajansı Başkanı Yusuf Kıraç ve ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Connor Tomlinson da hazır bulundu.

Bu imza ne anlama geliyor?

Türkiye, Artemis Anlaşmaları’nın temel ilkelerini (barışçıl ve şeffaf uzay keşfi, bilimsel verilerin paylaşımı, tarihi alanların korunması vb.) kabul etmiş oldu.
Türkiye, gelecekteki NASA Ay görevlerine (örneğin Ay Üssü projesine) donanım, bilimsel yük veya başka yeteneklerle katkı sağlama fırsatı elde etti.

Türkiye’nin uzaydaki son başarıları vurgulandı:

2024’te ilk Türk astronot Alper Gezeravcı‘nın Axiom Mission 3 ile Uluslararası Uzay İstasyonu’na gitmesi.
Aynı yıl ikinci Türk astronot Tuva Atasever‘ın Virgin Galactic’in yörünge altı görevinde deneyler yapması.
Türkiye’nin ilk Ay görevi olan AYAP-1‘in yakında fırlatılacak olması.

İmza töreni, aynı zamanda Türkiye’nin bu yıl Ekim ayında Antalya’da Uluslararası Uzay Bilimleri Kongresi (IAC)‘ne ev sahipliği yapması öncesinde gerçekleşti.

🌙 Artemis Programı Nedir?

Artemis Programı, ABD’nin NASA liderliğinde, ESA, JAXA, CSA gibi uluslararası ortaklarla yürütülen bir Ay keşif girişimidir.

13 Ekim 2020’de duyurulan ilkeler dizisi, 2026 itibarıyla Türkiye’nin de katılımıyla 71 imzacı ülkeye ulaşmıştır. Anlaşma; barışçıl keşif, şeffaflık, acil yardım, bilimsel veri paylaşımı ve güvenlik bölgeleri gibi temel ilkeleri kapsar. Bağlayıcı olmasa da ticari madencilik vizyonuyla 1979 Ay Anlaşması’ndan ayrılır; Rusya ve Çin gibi ülkeler ise bu durumu eleştirerek kendi alternatif projelerini başlatmıştır.

Türkiye, 31 Ağustos 2026’da Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mehmet Fatih Kacır’ın katılımıyla anlaşmaya imza atarak 71. üye olmuştur.

NASA’nın öncülüğünde yürütülen Artemis Programı, insanlığı yeniden Ay’a götürmeyi ve bu kez kalıcı bir varlık oluşturmayı hedefleyen kapsamlı bir uzay keşif girişimidir. Başlangıçta 2024 yılına kadar ilk kadın ve siyahi astronotu Ay’a indirme hedefi öne çıkarılsa da, bu planlar çeşitli teknik ve lojistik nedenlerle ertelenmiş; ilgili ifadeler daha sonra NASA’nın resmi metinlerinden çıkarılmıştır.

2022’de başarıyla tamamlanan insansız Artemis I görevinin ardından, ilk mürettebatlı uçuş olan Artemis II 2025 sonrasına, Ay’a insanlı iniş öngören Artemis III ise en erken 2027 yılına ertelenmiştir. Apollo programının mirasını devralan Artemis, yalnızca Ay’a dönüşü değil, aynı zamanda Mars ve diğer derin uzay görevleri için Ay’ı bir “zıplama tahtası” olarak konumlandırmayı amaçlıyor.

Program, 1960-1970’lerdeki Apollo görevlerinin devamı niteliğinde olup, yalnızca Ay’a dönüşü değil, aynı zamanda Mars ve diğer derin uzay görevleri için Ay’ı bir “zıplama tahtası” olarak konumlandırmayı amaçlıyor.

Ana Hedefler:

Artemis I (2022): İnsansız test uçuşu başarıyla tamamlandı.
Artemis II (2025 planlı): Mürettebatlı Ay yörünge görevi.
Artemis III (2026 sonrası): Ay yüzeyine iniş ve kalıcı üs kurulumu.
Ay’daki su buzullarını kullanarak roket yakıtı üretmek ve uzay madenciliği yapmak.

Amacı: Ay’ın güney kutbuna “ilk kadın ve sonraki erkek” astronotu indirmek (2020–2024/2025 hedefiyle), Ay’da sürdürülebilir insan varlığı oluşturmak ve gelecekte Mars keşfine geçiş için temel atmak.

Bunu Biliyor muydunuz? Artemis İsmi Nereden Geliyor?

🌙 Artemis, Yunan mitolojisinde Apollo’nun ikiz kız kardeşi ve “Ay Tanrıçası”dır. NASA bu ismi seçerek:

1960’ların Apollo programına gönderme yapıyor (Apollo, Artemis’in ikiziydi)
Ay’a ilk kez bir kadın ve bir siyahi astronot gönderilecek. (Artemis avcı ve bağımsız bir tanrıçaydı)
Ay’ın keşfinde yeni bir çağ başlatma hedefini vurguluyor

🚀 “Apollo bizi Ay’a götürdü, Artemis ise orada kalacağız!” – NASA

Bonus: Programın logosundaki “A” harfi, Ay’ın hilal şeklini ve bir roket izini temsil ediyor!

Bu mitolojik bağlantı, NASA’nın bilimle kültürü birleştiren vizyonunu yansıtıyor. 🌌

Artemis Anlaşması (Artemis Accords) Nedir?

Artemis Anlaşması, NASA ve ABD Dışişleri Bakanlığı tarafından 13 Ekim 2020’de duyurulan, uzayın barışçıl, şeffaf ve sürdürülebilir peyzajını şekillendirmeyi amaçlayan bir ilkeler dizisidir.

İlk olarak 8 ülke ile imzalanmış (ABD, Birleşik Krallık, Avustralya, Kanada, Japonya, Lüksemburg, BAE, İtalya) ve gönüllü katılım esasına göre ulusal düzeyde genişletilmiştir. EYLÜL 2026 itibarıyla 71 ülke anlaşmayı imzalayarak Artemis Accords ortakları arasına katılmıştır.

Temel İlkeler (Ana Maddeler)

Barışçıl Keşif: Tüm faaliyetler yalnızca barışçıl amaçlarla yürütülmelidir (Dış Uzay Anlaşması’na uygun şekilde).
Şeffaflık: Uluslar, planlarını ve faaliyetlerini kamuoyuna açıkça duyurmalı, bilimsel veri paylaşımı yapmalıdır.
İşbirliği & Interoperabilite: Teknoloji ve sistemler birbirleriyle uyumlu olmalı, ortak standartlara uyulmalı.
Acil Yardım: Uzayda yardıma ihtiyaç duyan astronotlara makul tüm yardım sağlanmalıdır (Acil Kurtarma ve Geri Getirme Anlaşması kapsamında).
Uzay Nesnelerinin Kaydı: Küçük ya da büyük tüm uzay nesneleri kayıt altına alınmalı; kayıt yapılmayan faaliyetlere engel olunmalı.
Bilimsel Verilerin Paylaşımı: Bilimsel bulgular kamuya açık ve zamanında yayınlanmalıdır.
Uzay Mirasının Korunması: Tarihî Ay iniş alanları ve uzay araçları gibi değerli varlıklar korunmalıdır.
Faaliyetlerin Çakışmasının Önlenmesi (Deconfliction): “Güvenlik bölgeleri” oluşturularak operasyonlar koordinasyon içinde yürütülmeli; çakışmalardan kaçınılmalıdır.
Yörünge Atıkları ve Sürdürülebilirlik: Görev sonrası çöplerin güvenli şekilde bertaraf edilmesi planlanmalı; yeni uzun ömürlü çöp oluşumları azaltılmalıdır.

Artemis Anlaşması’nın Uzay Hukukundaki Yeri

Anlaşma bağlayıcı hukukî bir belge değildir; ülkeler gönüllü olarak ilkeleri benimser ve kendi iç düzenlemelerinde bunlara dayanır.
1967 Dış Uzay Antlaşması’ndaki (Outer Space Treaty) temel ilkeleri tekrar teyit eder: egemenlik iddialarına yasak, barışçıl kullanım, yardım, zarar için sorumluluk gibi.
Ancak uzay kaynağı çıkarımı gibi konularda somut düzenleme getirmeyip, ABD bakış açısını yansıttığı gerekçesiyle eleştiriler almıştır.

Önemli Tartışmalar

Rusya ve Çin: Anlaşmayı “ABD’nin uzay hegemonyası” olarak nitelendirip, kendi iş birliği projesi ILRS’yi (Uluslararası Ay Araştırma İstasyonu) başlattı.

1979 Ay Anlaşması ve Tartışma Nedeni:

Bu anlaşma, Ay kaynaklarının “tüm insanlığın ortak mirası” sayılmasını ve adil paylaşımını öngörüyor. Ancak ABD, Rusya, Çin gibi uzay güçleri, bu kuralın uzay madenciliği ve ticari faaliyetleri engelleyeceğini düşünerek anlaşmayı kabul etmedi. Bunun yerine, kaynak kullanımını serbest bırakan Artemis Anlaşmaları‘nı tercih ettiler.

Kısaca:

“Herkesin ortak malı” fikri güzel, ama pratikte büyük ülkeler “önce biz keşfedersek bizim olsun” diyor.

🌎 Not: Bugün sadece 18 ülke (Hindistan, Meksika gibi) bu anlaşmaya taraf.

“Uzayın geleceği, hukuk ile güç politikası arasındaki bu gerilimde şekillenecek.” – Dr. Scott Pace (Eski NASA Uzay Politikaları Direktörü)

Güncelleme: Türkiye Artemis Anlaşması’na Katıldı

Güncel Durum (1 Eylül 2026 itibarıyla)

Artemis Anlaşması için artık 56 ülkeden söz etmek mümkün değil. 31 Ağustos 2026’da Türkiye, Artemis Anlaşması’nı imzalayarak anlaşmaya katılan 71. ülke oldu. İmza töreni NASA’nın Washington’daki merkezinde gerçekleştirildi. Türkiye adına Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mehmet Fatih Kacır imza atarken, törene NASA Başkanı Jared Isaacman ve Türkiye Uzay Ajansı Başkanı Yusuf Kıraç da katıldı.

Türkiye’nin katılımı, ülkenin Ay’a yönelik uzay çalışmalarının da önemli bir parçası olarak değerlendiriliyor. Türkiye, kendi geliştirdiği uzay aracıyla Ay’a ulaşmayı hedefleyen AYAP-1 Ay Araştırma Programı üzerinde çalışmalarını sürdürüyor. Artemis Anlaşması’na katılım, Türkiye’nin gelecekteki Ay ve derin uzay çalışmalarında uluslararası iş birliklerini geliştirmesi açısından önem taşıyor.

Böylece 2026 itibarıyla Artemis Anlaşması, başlangıçta 8 ülkeyle başlayan bir uzay iş birliği çerçevesinden 71 ülkenin yer aldığı küresel bir ortaklığa dönüşmüş durumda.

Türkiye IAC 2026’ya Ev Sahipliği Yapacak

İmza töreni aynı zamanda Türkiye’nin bu yıl Ekim ayında Antalya’da düzenleyeceği Uluslararası Uzay Bilimleri Kongresi (IAC 2026) öncesinde gerçekleşti. Kongreye çok sayıda Artemis imzacısı ülkenin katılması ve uzay keşfinin geleceğini tartışması bekleniyor.

Kıtalara Göre İmzacı Ülkeler (2026 Güncel)

Artemis Anlaşmaları, 2020 yılında 8 ülkenin katılımıyla başladı. Aradan geçen yıllarda farklı bölgelerden ülkelerin anlaşmaya katılmasıyla imzacı sayısı hızla arttı. 31 Ağustos 2026’da Türkiye’nin katılımıyla sayı 71 ülkeye ulaştı.

🌎 Kuzey Amerika – 3 ülke

🇨🇦 Kanada
🇲🇽 Meksika
🇺🇸 Amerika Birleşik Devletleri

🌎 Güney Amerika – 8 ülke

🇦🇷 Arjantin
🇧🇷 Brezilya
🇨🇱 Şili
🇨🇴 Kolombiya
🇪🇨 Ekvador
🇵🇦 Panama
🇵🇾 Paraguay
🇺🇾 Uruguay

🇪🇺 Avrupa – 27 ülke

🇦🇹 Avusturya
🇧🇪 Belçika
🇧🇬 Bulgaristan
🇨🇾 Kıbrıs Cumhuriyeti
🇨🇿 Çekya
🇩🇰 Danimarka
🇪🇪 Estonya
🇫🇮 Finlandiya
🇫🇷 Fransa
🇩🇪 Almanya
🇬🇷 Yunanistan
🇭🇺 Macaristan
🇮🇸 İzlanda
🇮🇪 İrlanda
🇮🇹 İtalya
🇱🇻 Letonya
🇱🇮 Lihtenştayn
🇱🇹 Litvanya
🇱🇺 Lüksemburg
🇲🇹 Malta
🇳🇱 Hollanda
🇳🇴 Norveç
🇵🇱 Polonya
🇵🇹 Portekiz
🇷🇴 Romanya
🇷🇸 Sırbistan
🇸🇰 Slovakya
🇸🇮 Slovenya
🇪🇸 İspanya
🇸🇪 İsveç
🇨🇭 İsviçre
🇺🇦 Ukrayna
🇬🇧 Birleşik Krallık

🌍 Asya – 16 ülke

🇦🇲 Ermenistan
🇧🇭 Bahreyn
🇧🇩 Bangladeş
🇮🇳 Hindistan
🇮🇱 İsrail
🇯🇵 Japonya
🇯🇴 Ürdün
🇲🇾 Malezya
🇴🇲 Umman
🇵🇭 Filipinler
🇸🇦 Suudi Arabistan
🇸🇬 Singapur
🇰🇷 Güney Kore
🇹🇭 Tayland
🇦🇪 Birleşik Arap Emirlikleri
🇹🇷 Türkiye

🌍 Afrika – 7 ülke

🇦🇴 Angola
🇧🇼 Botsvana
🇲🇦 Fas
🇲🇺 Mauritius
🇳🇬 Nijerya
🇷🇼 Ruanda
🇸🇳 Senegal

🌏 Okyanusya – 2 ülke

🇦🇺 Avustralya
🇳🇿 Yeni Zelanda

Toplam: 71 ülke

Not: Ülkelerin kıtalara göre sınıflandırılmasında coğrafi yaklaşımlar farklılık gösterebilir. Buradaki dağılım, ülkelerin genel coğrafi konumları esas alınarak hazırlanmıştır. Artemis Anlaşmaları’nın resmi imzacı listesi NASA tarafından imza tarihleriyle yayımlanmaktadır.

Tam liste ve güncel gelişmeler için NASA’nın resmi sayfasını inceleyebilirsiniz.

Bu kadar çok ülke neden gerekli?

Bu çok haklı bir soru. 71 ülkenin bir araya gelmesi ilk bakışta gereğinden fazla gibi görünebilir, ancak bunun derin stratejik, bilimsel ve diplomatik nedenleri var. İşte bu kadar çok ülkenin gerekli olmasının ana sebepleri:

1. Maliyet ve Kaynak Paylaşımı (Ekonomik Gereklilik)

Uzay keşfi inanılmaz derecede pahalıdır. Ay’a üs kurmak ve Mars’a insan göndermek tek bir ülkenin (ABD dahil) tek başına kaldırabileceği bir mali yük değildir.

Her ülke kendi uzay aracını, bilimsel cihazlarını veya teknolojisini geliştirerek toplam maliyeti bölüşür.
Örneğin Türkiye, AYAP-1 ile Ay yörüngesine araç gönderecek; bu tür katkılar NASA’nın tek başına yapmak zorunda kalacağı iş yükünü azaltır.

2. Uluslararası Meşruiyet ve “Uzay Hukuku” Oluşturma

Ay ve Mars gibi gök cisimlerinde kimin ne yapacağına dair net uluslararası yasalar yoktur. Artemis Anlaşmaları, bu boşluğu doldurmayı hedefler.

71 ülkenin imzalaması, bu kuralların sadece ABD’nin dayattığı değil, tüm dünyanın kabul ettiği normlar haline gelmesini sağlar.
Bu sayede Ay’daki maden çıkarma, bilimsel bölgelerin korunması veya uydu yerleşimi gibi konularda anlaşmazlıklar çıkmadan önce önlenir.

3. Bilimsel Çeşitlilik ve Uzmanlık

Her ülkenin farklı bilimsel uzmanlık alanları vardır:

Bazı ülkeler robotik veya yapay zekada uzmandır.
Bazıları yaşam destek sistemleri veya tıp alanında ileridir.
Bazıları ise yer gözlemi veya astrofizikte öne çıkar.
Ne kadar çok ülke = ne kadar çok farklı uzmanlık = daha hızlı ve kaliteli bilimsel sonuç.

4. Sürdürülebilirlik ve Yedeklilik

Ay’da kalıcı bir üs kurmak kesintisiz lojistik demektir.

Eğer tek bir ülkenin roketlerinde bir aksaklık olursa, tüm proje durur.
Farklı ülkelerin kendi fırlatma araçları ve tedarik zincirleri olduğu için, biri başarısız olsa bile diğerleri devreye girer. Bu, uzayda hayati önem taşır.

5. Siyasi Barış ve İş Birliği (Diplomatik Kazanım)

Uzay, Soğuk Savaş’ta olduğu gibi bir rekabet alanı olmaktan çıkarılmak isteniyor.

Birbirine düşman ülkeler bile (örneğin ABD ve Çin arasında doğrudan olmasa da, farklı ittifaklar aracılığıyla) uzayda ortak bir amaç etrafında birleşerek dünyadaki gerilimleri azaltabilir.
Bu anlaşmaya imza atan ülkeler, birbirlerinin uzaydaki faaliyetlerine müdahale etmeme sözü verir, bu da uzayda “trafik kuralları” oluşturur.

6. Küresel Kapsayıcılık ve Fırsat Eşitliği

Uzay keşfi tarihte sadece süper güçlerin tekelindeydi. Artemis Anlaşmaları, gelişmekte olan ülkelere (Türkiye gibi) bu kulübe katılma ve teknoloji transferi, eğitim ve deneyim kazanma fırsatı sunar.

Bu, uzayın “birkaç zengin ülkenin oyun alanı” olmadığını, tüm insanlığın ortak mirası olduğunu vurgular.

Peki bu kadar çok ülke sorun yaratmaz mı?

Elbette zorlukları da var:

Koordinasyon çok zorlaşır (71 ülkenin farklı dilleri, yasaları ve bürokrasileri).
Çıkar çatışmaları yaşanabilir (örneğin Ay’daki su buzunun kime ait olacağı).
Teknoloji transferi kısıtlamaları bazı ülkeleri rahatsız edebilir.

Ancak NASA ve ABD Dışişleri Bakanlığı’na göre, bu riskler uzayda kaos ve çatışma çıkma riskinden çok daha düşüktür. 71 ülke, kuralların herkes tarafından kabul edildiği bir “çerçeve” oluşturarak, gelecekteki olası anlaşmazlıkları şimdiden engellemeyi hedefliyor.

Özetle: “Ne kadar çok ülke, o kadar güvenli, ekonomik ve meşru bir uzay keşfi” anlayışıyla hareket ediliyor. Ay’da bir “Vahşi Batı” senaryosu yaşanmasını istemeyen herkes, bu geniş koalisyonun bir parçası olmayı tercih ediyor.

Dünya adına kim konuşuyor?

Carl Sagan, ünlü Cosmos kitabında bu temel soruyu sorar: İnsanlık uzaya açılırken, tüm gezegeni temsil etme yetkisine sahip olan kurum, ülke veya anlaşma hangisidir? Bu soru, Artemis Anlaşmaları gibi girişimlerin tam kalbinde yer alır. Anlaşmalar, uzay faaliyetlerini düzenlemek için bir kurallar çerçevesi oluştursa da, Sagan’ın sorusu daha derin bir siyasi ve felsefi meseleye işaret eder: Uzay, ulusal çıkarların ötesinde, tüm insanlığın ortak alanı olarak nasıl yönetilecek?

Rekabetten İşbirliğine: Sagan’ın Vizyonu

Sagan, Soğuk Savaş’ın gölgesinde uzay yarışını deneyimlemiş bir bilim insanı olarak, uzayda uluslararası rekabeti tehlikeli ve sürdürülemez buluyordu. Ona göre asıl güç, ulusları bir araya getiren işbirliğinde saklıydı .

Bu vizyonun en somut örneği, ABD ve Sovyetler Birliği’nin ortak bir Mars görevi düzenlemesi fikriydi. Sagan, bu tür devasa bir ortak hedefin:

Dünyadaki siyasi gerilimleri azaltabileceğini,
Askeri harcamaları uzay silahlanmasından uzaklaştırabileceğini,
Ve insanlığa “tek bir gezegende birlikte yaşayan bir tür” olduğu bilincini aşılayabileceğini savunuyordu.

🌍 Sonuç: Artemis Programı İnsanlığın Uzaydaki Yeni Sınırını Belirliyor

NASA’nın Artemis Programı ve Artemis Anlaşmaları, insanlığın Ay’a dönüşünü sadece bir keşif hikayesi olmaktan çıkarıp, evrensel iş birliği ve sürdürülebilir uzay politikalarının temel taşı haline getiriyor.

2020’de 7 ülkeyle başlayan Artemis yolculuğu, bugün 71 ülkeye ulaştı. Türkiye bu koalisyona katılarak, uzay keşfinin sadece büyük güçlerin tekeli olmadığını, işbirliğiyle herkesin bu evrensel çabaya katkı sunabileceğini gösterdi.

Alper Gezeravcı ile başlayan astronot hikâyesi, AYAP-1 ile devam edecek Ay macerası ve şimdi de Artemis imzası… Türkiye, uzayda iddialı bir gelecek inşa ediyor. Carl Sagan’ın yıllar önce hayalini kurduğu uluslararası uzay işbirliği vizyonu, Artemis ile her geçen gün daha da güçleniyor. Ve Türkiye, bu vizyonun bir parçası olmaktan gurur duyuyor.

“Ay, insanlık için yalnızca bir durak değil, yıldızlara açılan bir kapıdır.” – NASA Yöneticisi Bill Nelson

Ancak Çin ve Rusya’nın alternatif projeleri, uzaydaki jeopolitik rekabetin de sinyallerini veriyor. Türkiye gibi henüz imzacı olmayan ülkeler için ise bu süreç, uzay endüstrisindeki yerlerini belirlemede stratejik bir fırsat sunuyor.

Ekim ayında Antalya’da düzenlenecek Uluslararası Uzay Bilimleri Kongresi (IAC 2026), bu işbirliğinin yeni adresi olacak. Uzayın sonsuzluğunda, Türkiye’nin imzası da artık var. Ve bu imza, sadece bir başlangıç.

Artemis, insanlığın “yeniden Ay’a, sonrasında Mars’a” sloganıyla evrendeki yolculuğunda yeni bir sayfa açıyor. Bu tarihi yolculuğun detaylarını öğrenmek ve güncel gelişmeleri takip etmek için NASA’nın resmi Artemis sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

“Gelecek, gökyüzünden daha yakın!” 🚀

Uzayın sonsuzluğunda, Türkiye’nin imzası da artık var.

Bu yazılar da ilginizi çekebilir;